Noo & Top

"ช่ายยยย คุยกันทางโทรศัพท์กันมาตั้ง 10 วันแระ เมื่อไหร่จะได้เจอกันซักทีเนี่ยยยยยย?"

"วันนี้วันพฤหัส พี่ท็อปต้องตัดงาน เลิกเที่ยงคืน ถ้าตอนนั้นนู๋ยังไม่นอน พี่ท็อปจะไปหาที่บ้านเลย เอาป่ะ?"

"เอาดิ้ มาเรยยยยย นู๋ทำโฮมออฟฟิศ ปกติก็นั่งทำงาน ไม่ก็เล่นเน็ตนอนดึกอยู่แล้ว"

สรุป! เที่ยงคืน พี่ท็อปก็ขับเรือมาหาที่บ้าน (555 ก็เสียงท่อรถมันดังยังกะเรือหางยาวอะ) นู๋ออกไปยืนรับหน้าบ้าน

"ขับตรงมาเรื่อยๆ จะเห็นถังขยะไฮโซอยู่หน้าบ้านค่ะ ทั้งซอยจะมีถังแบบนี้อยู่บ้านเดียว พ่อนู๋ทำเอง จอดเรยๆ"

แล้ว..................... ในที่สุด ก็ได้เจอหน้าซักที

ทันทีที่ประตูรถเปิดออก ก็มีผู้ชายตัวใหญ่ๆอืดอยู่เต็มเบาะรถที่โหลดเตี้ยแป้กติดพื้น ค่อยๆก้าวออกมายืน โอ้ววววว สูงตระหง่าน ตัวบะเริ่มด้วย เชื่อแล้วหนัก 120 กิโล ของจริง! (ดีไม่ก้าวออกมาจากรถ แล้วหัวสูงไม่พ้นขอบประตูรถ 5555555 เวงละ )

ก็เลยพาผู้ชายเข้าบ้านตอนดึก (กร๊ากกกกกกกกกกกกก) มานั่งคุยกันในออฟฟิศนู๋ (บ้านหลังเล็กชั้นเดียว อยู่ในบริเวณรั้วเดียวกันติดกับบ้านใหญ่อะแหละ) คุยกันจากเรื่องสัพเพเหระ ชีวิตส่วนตัว ไปยันการงานธุรกิจ คุยกันตั้งแต่เที่ยงคืนถึง 6 โมงเช้าอะ เล่าทุกอย่างจนไม่มีเรื่องจะคุยแระ ต่างคนก็ต่างง่วง คอแห้ง ดิชันก็นั่งทำงานหน้ามันเมือกจนถึงเวลานัด อีกคนก็เพิ่งตัดงานเสร็จ มาอย่างโทรม

แล้วยังจะกล้าถ่ายรูปกันอีกนะ อุ๊ย! แก้มชนกันอะ กรี๊ดๆ

เช้าแล้ว หิว....... ก็เลยชวนพี่ท็อป ป่ะ นู๋จะพาไปกินโจ๊กเจ้าอร่อย แถวแยกพระนั่งเกล้า ไปถึงเค้ายังตั้งร้านไม่เสร็จเลย ก็เลยจอดรถในวัดนั่งรอแม่ค้าจัดร้าน ขอดูบัตรประชาชนพี่ท็อป บอกตรงๆไปเลยว่ามีเพื่อนสนิทชื่อตาล เรียนฮวงจุ้ยกับตำราตัวเลข มันบอกว่าถ้ามีผู้ชายเข้ามาคุยแล้วอยากรู้ถึงตัวตนนิสัยสันดานที่แท้จริงของคนๆนั้นว่าเป็นยังไง ให้เอาเลขบัตรประชาชนของเค้ามาให้มันดู ก็เลยส่ง Message ไปให้ตาลมัน ทิ้งไว้รอมันว่างแล้วโทรกลับมา

พอร้านโจ๊กพร้อมขาย ก็เดินไปนั่งที่ร้าน กำลังรอเค้ามาเสิร์ฟอยู่ แสงแดดยามเช้าสาดแนวนอนมาจิ้มตาพอดี โอวววววว ตาลืมไม่ขึ้น .....พี่ท็อปที่ยืนอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ก็มายืนบังแดดให้ โอวววววว ตัวใหญ่ดีจัง บังแดดมิดเลย  ตอนนั้นเริ่มง่วงสลึมสลือแล้ว มีพุงมาบังแดดให้ใกล้ๆก็เลยเอนหัวไปพิงพุงใหญ่ๆนั่น โอววววววววววว นิ่มจัง  555555

หลังมื้อเช้า พี่ท็อปก็เข้ามาส่งบ้าน แล้วแยกย้ายไปทำงาน เพื่อนตาลก็โทรมาบอกผลการทำนาย บลาๆๆๆๆ ทุกอย่างตรงเป๊ะ 100% ในเรื่องที่นู๋รู้อยู่แล้ว  ก็เลยถามเรื่องความรัก เป็นไง?

เพื่อนตาลก็บอกมาหลายประโยคแหละ แต่ไอ้ที่เด็ดที่สุดมันว่า "ผู้ชายคนนี้เค้าจะรักแกมากกว่าแกรักเค้า" กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด งั้นชั้นเอา โอเชเรยยยยยยย จัดไปๆ 55555555

นั่นดิ ใครจีบใคร?

แซ่บแต่ว่า พอได้เบอร์กันมาแล้ว หลังเลิกงานก็คุยกันยาววววววววว ยันตี 2 ตี 3 ติดๆกันมาได้ 3 วัน พอวันที่ 4 นู๋ก็ไปเที่ยวเกาะช้าง กับเพื่อน(น้อง)สาวชาวเลขาฯของบริษัทขุดเจาะน้ำมันแสนไฮโซแห่งหนึ่ง ( ฮ่า~~~~~) มีกำหนดการ 3 วัน 2 คืน

เป็นช่วงพอดี๊..... ที่ทางกุงเต้บ เดอะแก๊งเด็กตึก 7 ณ Hi5 จัดมีตติ้งรวมรุ่นพี่รุ่นน้องนิเทศ ศรีปทุมกัน แม๊........เสียดาย (อดเจอหน้าผุชายเรยยย) ไอ้เราก็นัดทางนี้แล้ว เลยไปเกาะจ๊าง นัดมีตติ้งพี่เอิร์ธ รุ่นพี่'37 (ที่ไปตั้งรกรากพร้อมลูกกะเมียที่นั่น) กันในร้านเหล้าแค่ 2 รุ่นก็ได้ฟะ

ไฮไลท์อยู่ที่ระหว่างการเดินทาง รถบัสออกก็เกือบเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว นอนไม่ไหว เบาะแค่นั่งยังไม่สบายเล้ยยยย ก็เลยมีพี่ท็อปเป็นเพื่อนคุยทาง Message ไปตลอดทาง ก็โต้ตอบกันไปมาสิบกว่าข้อความ จนนู๋เริ่มง่วง เริ่มส่งข้อความล่ำลาแล้ว กะลังเคลิ้มๆก็มีข้อความหนึ่งเข้ามา

"รับฝากความคิดถึงตลอด 24 ชั่วโมง" ฮิ้วววววววววววววววววววววววว

ทำให้... เอ๊ะ! ยังไง รุ่นพี่คนนี้ เพราะก่อนหน้านี้ที่คุยกันมา 3-4 วัน คุยเล่นกันเฉยๆ ไร้สาระ ไม่มีแบบจีบเจิบ ........จำไม่ได้แล้วว่าตัวเองตอบกลับอะไรไป หรือไม่ตอบ รู้แต่ว่า.... ถึงจะนอนไม่สบาย ขนาดหลับๆตื่นๆจนถึงตราด นู๋ก็หลับตายิ้มแก้มปริไปตลอดทาง 555555555555

ยังไม่จบแค่นั้น ในคืนที่ 2 ณ เกาะช้างของนู๋ พอได้เจอพี่เอิร์ธมีตติ้งรุ่นพี่รุ่นน้องกันแล้ว ก็มีเพื่อนพี่เอิร์ธมาจิ๊จ๊ะด้วย แรกๆก็เล่นเฮไปกะเค้า หลังๆเริ่มโดนปลาหมึกใส่ เลยหนีกลับห้อง ไปเมาต่อกันแบบสาวๆดีก่า

มารู้ทีหลัง ว่าคืนนั้นข่าวก็เข้าหูพี่ท็อป นี่ถ้าเกิดหนีปลาหมึกไม่พ้น สงสัย ตอนกลับจากเกาะช้าง คงโดนพี่ท็อปเชิดใส่ ไม่คุยกะนู๋ต่อแหงๆ 

........มีเรื่องต่อจาก Entry ที่แล้ว หลังกลับจากเกาะช้าง ก็มีประมวลภาพงานมีตติ้งลงในบอร์ดของเดอะแก๊ง เด็กตึก 7 นู๋ถึงจำพี่ท็อปได้ซักที อ๋ออออ โด่เอ๊ยยยยย ก็อีพี่คนที่มันยืนหัวโด่ในรูปตอนรับน้องชมรมอนุรักษ์นี่หว่า 555555 (เค้าถ่ายรูปหมู่กัน พี่ท็อปกำลังจะไปขี้ด้วย เวง! )

ก็นั่นแหละ ผ่านมา 11 ปี

วันที่ 24 เมษา '51 วันที่นู๋นั่งเบื่อๆเซ็งๆอยู่ ขี้เกียจทำงาน ก็เลยเข้า Hi5 เสิร์ชดูโพรไฟล์ชาวบ้านเค้าไปเรื่อย จนมาเจอโพรไฟล์ hi5 อันนึง

ชื่อ Comm Arts SPU เลยอ่าน Comment ไล่ๆไป เผื่อเจอใครที่รู้จักมั่งวะ

แล้วก็เจอ "นู๋นา" อดีตหวานใจเพื่อนซี้กรูนิหว่า เลยแอดแล้วทัก แล้วก็กรี๊ดกร๊าดวี๊ดว๊าย ตามประสาสาวๆ

แล้วก็เลยตามนู๋นาเข้ากรุ๊ป ~-* Comm-Art SPU *-~

โอ้ววววว เจอรุ่นพี่เยอะแยะเล้ยยยยย ไล่แอดคนโน้น คนนี้ คนนั้น ที่เราจำได้ คนนี้คุ้น คนนี้เคยกรี๊ด คนนี้เพื่อนกรี๊ด ก็ลั๊นลาหนุกหนานไป

....รวมทั้งได้แอดรุ่นพี่รหัส 36 ที่ชื่อพี่ท็อปด้วย หุหุ

หนุกกกกกกกกกกกกกกกกก ดิ

ได้เพื่อนคุยใหม่หลายคน ใครเม้นตอบเร็วเราก็ยิ่งคุย

มีข้อความแรกที่นู๋เป็นฝ่ายทักพี่ท็อปก่อนด้วยแน่ะ >____<

แล้วกว่าพี่ท่านจะตอบกลับมาก็ผ่านไป 5 วัน

เป็นวันอังคารที่ 29 เมษา '51 แล้วที่หัว Hi5 นู๋ก็ขึ้น Status ไว้ว่า "โสด....แต่ไม่สนิท ฮี่ๆๆๆ" ก็เลยได้เม้นนี้ตอบกลับมา

อะ หุหุ ประมาณว่าคนโสดคุยกัน หว่านนนนนนนนนนนนนนนนน ซะไม่มีอะ

แล้วก็มีคุยกันเรื่องในบอร์ด Comm Art SPU ที่พี่เอิร์ธ '37 มาโพสต์รูปฮาๆ แกล้งพี่แดง '39 ไว้ เราก็คันไม้คันมือ รูปสมัยทำกิจกรรมตั้งแต่ปี '40 รูปเพื่อนๆพี่ๆพะเรียบบบบบบบ เลยอยากเอามาโพสต์มั่ง จะได้มีประเด็นฮาๆคุยกะทุกคน

เอารูปสมัยมีแต่ฟิล์มที่อัดแล้วไปพยามกับสแกนเนอร์เก่ามิเก่าแหล่ของตัวเองแล้วไม่เป็นผล ยิ่งค้นเจอรูปหมู่วันที่ไปรับน้องชมรมอนุรักษ์ฯตอนรอบกองไฟ ที่กะว่ามีพี่ท็อปอยู่ในรูปด้วยแน่เลย (.....แต่...... คนไหนวะ?) ก็ยิ่งพยามใหญ่

ใช้กล้องดิจิตอลถ่ายเอาเลย แล้วโหลดไฟล์ลงแปะใน hi5 ถามในเอ็มว่า "พี่ท็อปคนไหนคะ?" (เพราะใน Hi5 พี่ท็อป ไม่ยอมเอารูปตัวเองมาแปะไว้เลย) พี่ท็อปกลับตอบมาใน Hi5

ไม่รู้ให้รออะไร แล้วพอดีเอ็มนู๋พิมพ์ไปเท่าไหร่ๆก็เด้งกลับมาหมด หมด'รมณ์คุยแล้ว เลยบอกลา ทิ้งทั้งเอ็มทั้ง Hi5 ไปหาข้าวกิน

พอกินข้าวเสร็จ กลับมา เจอข้อความพี่ท็อปทิ้งไว้ในเอ็ม ว่าจะกลับบ้านแล้ว พร้อมทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ .......กุลสตรีอย่างอะฮั้น เห็นเบอร์ผู้ชายก็โทรเล้ยยยยยยย 555555

แล้วเรา....ก็ย้อนวัยไปเหมือนวัยรุ่นอายุ 16 คุยโทรศัพท์กันคืนแรกตั้งแต่ทุ่มก่าๆ...............ยันตี 2 ......เหอๆ

ชมรมอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ......คือที่ที่เราพบกัน

พี่ท็อปรหัส 36 ส่วนนู๋รหัส 40

.....ถ้าเรียนตามเกณฑ์ก็ต้องไม่ทันกันอยู่แล้ว แต่พี่ท็อปรักมหา'ลัย เรียน 5 ปี เลยได้ทันเจอกันตอนปี '40 ที่นู๋เป็นเฟรชชี่ของชมรมอนุรักษ์ฯ ตอนออกค่ายแรก ณ อุทยานแห่งชาติน้ำตกเอราวัณ เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2540

นู๋รู้จักพี่ท็อป แต่พี่ท็อปไม่รู้จักนู๋ ...แหะ ...แหะ

By Noo+

..........แล้วไงต่ออ่ะ.......อยากอ่านๆๆๆ..(ส่ายหัวไปมาทำหน้าอ้อนตีนอยู่)

By Top

ตอนที่รับน้องชมรมอนุรักษ์ฯ จำได้ลางๆว่าพี่คนตัวใหญ่ๆ ผมแสกกลาง กวนตีนๆ คนนี้ชื่อ "พี่ท็อป"

คงได้มีการเดินสวนกันแล้วเรียกชื่อยกมือไหว้อยู่บ้างแหละ แต่พอหลังจากกลับมาจากรับน้องของชมรมอนุรักษ์ฯ ก็จำไม่ได้แล้วว่าได้เจอกันอีกมั๊ยตามหน้าคณะ หรือที่โรงอาหารนิเทศรึเปล่า?

ช่างเต๊อะ! ต่างคนต่างก็มีแฟนของใครของมัน รุ่นพี่คนนี้ ไม่อยู่ในสารบบความทรงจำเท่าไหร่ (อิอิ แต่จำ"พี่หรูหรา"เพื่อนสนิทของพี่ท็อปได้มากกว่าซะงั้น)

 .....และแล้ว เวลาก็ผ่านไป..... 11 ปี

By Noo+